مواد لازم:
تعدادی بازیگر در پیت و بی‌خاصیت به تعداد لازم، چند دوربین، یک بوم صدابرداری 8 متری، یک آپارتمان 3 طبقه، برزو ارجمند 1 عدد، سیروس مقدم به مقدار لازم

طرز تهیه:
ابتدا در یک برگه نصفه طرح سریال را می‌نویسید و با همان برگه نصفه ساخت مجموعه را کلید می‌زنید! توجه داشته باشید که بسیار ضروری می‌باشد که یکی از شخصیت‌های داستان، در همان ابتدا تصادف، سکته، و یا چیز دیگری بکند(!) و راهی بیمارستان شود. ذکر این نکته ضروری است که بیمارستان لوکیشنی ثابت و جدایی ناپذیر سریال‌های ایرانی است و اصلاً سریال ایرانیِ بدون بیمارستان ؛ مثل احمدی نژاد بدون مشایی ، بی‌خاصیت و بدون معنی است!

سه خاطره ی کوتاه و شنیدنی از جبهه :

کمپوت

داشتم تو جبهه مصاحبه می گرفتم کنارم ایستاده بود که یه هو یه خمپاره اومد و بومممممم..... نگاه کردم دیدم ترکش بهش خورده و افتاده زمین دوربینو برداشتم رفتم سراغش. بهش گفتم تو این لحظات آخر زندگی اگه حرفی صحبتی داری بگو...
در حالی که داشت اشهد و شهادتینش رو زیر لب زمزمه می کرد گفت: من از امت شهید پرور ایران یه خواهش دارم .اونم اینکه وقتی کمپوت می فرستید جبهه خواهشا پوستشو، اون کاغذ روشو نکَنید
بهش گفتم: بابا این چه جمله ایه قراره از تلویزون پخش شه ها یه جمله بهتر بگو برادر...
با همون لهجه اصفهونیش گفت: اخوی آخه نمی دونی تا حالا سه دفعه به من رب گوجه افتاده.

مجری: (همان مجری به شدت اکتیو و پرهیجان مناظره های خرداد88) باسلام. لطفاً مناظره را شروع کنید!

اوباما: In the name of god، به نام خدا. از آن جایی که آقای دکتر احمدی‌نژاد PHD دارند ولی به اندازه یک پیرزن افغانی به زبان انگلیسی مسلطند، مجبورم ادامه مناظره را به زبان فارسی ادامه دهم.

احمدی‌نژاد: (می‌پرد وسط حرف اوباما) اللهم عجل الولیک الفرج و العافیه و النصر و خیر انصار و اعوانه و مستشهدین بین یدیه! درود سلام بر ملت ونزوئلا، لبنان، فلسطین، زیمباوه، زنگبار، گینه بیسائو و ترینیداد و توباگو و غیره!(ملت ایران جزو همان و غیره می‌باشد!) ببینید من دو تا نامه به این آقای اوباما نوشتم ایشان جواب ندادند. در آن نامه من به عنوان یک دانشگاهی و به عنوان یک نخبه این مملکت سوالاتی را مطرح کردم ولی ایشان جواب ندادند. این یعنی جوانان ما می‌فهمند!
... ...