The Real Meaning of Peace

There once was a king who offered a prize to the artist who would paint the best picture of peace. Many artists tried. The king looked at all the pictures. But there were only two he really liked, and he had to choose between them.

 یه بار یه پادشاهی بود که برای هنرمندی که بتونه بهترین تصویر از صلح و آرامش را نقاشی کند جایزه گذاشت. خیلی از نقاشان هنر خودشون رو آزمایش کردند. پادشاه همه ی تصاویر کشیده شده رو نگاه کرد. ولی چشمش فقط دو تا از نقاشی ها رو گرفت و مجبور به انتخاب بین اون دو تا شد.

یکی از نقاشی ها یه برکه ی آب آروم بود. برکه، آینه ی زیبایی برای کوههای بلند و با وقار دور تا دورش بود. بالای اون نقاشی آسمونی آبی با ابرهای ناز و پف پفی سفید وجود داشت. همه ی کسانی که این تصویر رو دیدند فکر می کردند که این بهترین گزینه برای "تصویر صلح" خواهد بود.

تصویر دیگر هم کوه داشت ! ولی اونها زمخت و ساده بودند. بالا سرشون ابرهای بارنده ی خشنی بود که نور رعد و برق در آنها بازی می کرد.  در دامنه ی کوه آبشاری پرخروش جاری بود. به هیچ وجه این نقاشی به نظر صلح آمیز نمی یومد.

اما هنگامی که پادشاه دقیق تر شد، بوته ی کوچکی را در پشت آبشار دید که در شکاف صخره ها جوانه زده بود. در بین بوته ها مادر پرنده ای لونه ساخته بود. اونجا ، میون اون بوته های آبشار خشمگین ، پرنده در لونه اش آروم گرفته بود. در آرامشی بی نظیر.

به نظر شما کدام تصویر برنده ی جایزه شد ؟ پادشاه تصویر دوم را انتخاب کرد. میدونید چرا ؟

پادشاه توضیح داد : " به خاطر اینکه معنی صلح  ، بودن در جایی نیست که هیچ صدا ، مشکل و کار سختی نباشد. صلح یعنی بودن در میان همه ی آن چیزها ولی با وجود آرامش در قلبتان. این معنی واقعی صلح است. "

--- نویسنده ناشناس

ترجمه : م . رمضانی